Jæja þá er það þessi dagur, dagurinn sem ég er sett 9.mars jey, það versta er að hún litlan mín ætlar sko að láta bíða eftir sér, allir í fjölskyldunni farnir að hringja á hverjum degi að spyrja frétta en það er sko eitthvað minna um þær... Ég held að það séu allir orðnir spenntari en ég, og ég er sko spennt, mamma fær líka símhringingar frá allri ættinni, það vilja allir fá fréttir, þó hún sé búin að lofa öllum að hún muni hringja um leið og eitthvað gerist Svona er þetta víst þegar 1 barnabarnið og barnabarnabarnið er á leiðinni hehe. Ég er búin að gera allt tilbúið fyrir komu litlu prinsessurnar eða meira ég og mamma hún er sko búin að vera æðisleg, gæti ekki hugsað mér að ganga í gegnum þetta allt saman án hennar mömmu, hún þvoði helmingin af fötunum fyrir mig og er svo alltaf að kaupa hitt og þetta sem vantar, svo vaktar hún símann sinn allan sólahringinn, það má varla senda henni sms án þess að hún fái í magann, alveg viss um að nú sé eitthvað að fara gerast Annars var ég nú nokkuð viss um að það væri eitthvað að gerast í gær, liðu ekki nema 2-4 mín á milli verkja, þeir voru samt ekki nógu ''vondir'' en ég hringdi uppá fæðingargang og þær buðu mér að koma í skoðun, þær voru ekki alveg vissar hvort þær ættu að halda mér eða senda okkur heim, svo var ákveðið að senda mig heim. En ég er komin með 2-3 í útvíkkun og var með nokkuð reglulega samdrætti sem duttu svo niður í dag, fór í monator eftir hádegið og það mældist ekki einn samdráttur og litlan vildi sko bara sofa og var ekkert hrifin af ljósunum sem voru alltaf að vekja hana til að fá eitthvað almennilegt rit. En það kom allt vel út á endanum nú er bara að bíða og sjá hvort hún ætli ekki að fara að láta sjá sig
Þið megið endilega krossa fingurna (og tærnar líka) fyrir mig og vona að biðin verði ekki lengri hjá okkur og að allt gangi vel.
Takk fyrir mig kveðja bubba